Michał Urbaniak bez retuszu - jazz, sława i cena życia po swojemu

W klubowej rozmowie o książce Jacka Góreckiego nie było miejsca na pomnikowy portret. Michaś. Wywiad rzeka z Michałem Urbaniakiem prowadzi czytelnika przez świat wielkiej muzyki, ale też przez zakamarki charakteru artysty, który za życie podporządkowane sztuce zapłacił wysoką cenę.

• Dyskusyjny Klub Książki sięgnął po historię pełną rytmu i zgrzytów
• „Michaś. Wywiad rzeka z Michałem Urbaniakiem” pokazuje cenę wybitności
• Po tej lekturze muzyka Urbaniaka brzmi jeszcze inaczej

Dyskusyjny Klub Książki sięgnął po historię pełną rytmu i zgrzytów

30 lipca 2026 r. podczas spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki dla dorosłych uczestnicy rozmawiali o jednej z najbardziej osobistych opowieści o Michale Urbaniaku. Książka nie układa się w równą, przewidywalną biografię. Bliżej jej do jazzowej improwizacji: są dygresje, anegdoty, nagłe zwroty i historie, które wybrzmiewają mocno właśnie dlatego, że nie zostały wygładzone. 📚

Urbaniak opowiada o dzieciństwie w Łodzi, pierwszych muzycznych fascynacjach i wpływie matki na wybór artystycznej drogi. Później przychodzi emigracja do Stanów Zjednoczonych oraz spotkania z najważniejszymi postaciami światowego jazzu. Wśród nich pojawiają się Miles Davis i Herbie Hancock, ale książka nie zamienia się w katalog sławnych nazwisk.

W centrum pozostaje człowiek, który konsekwentnie szukał własnego brzmienia. Michał Urbaniak nagrał ponad 60 albumów, a jego znakiem rozpoznawczym stały się pięciostrunowe skrzypce elektryczne. Był także jednym z pionierów jazz fusion, łączącego jazz z elementami innych gatunków muzycznych. 🎻

„Michaś. Wywiad rzeka z Michałem Urbaniakiem” pokazuje cenę wybitności

Jacek Górecki pozwala bohaterowi mówić własnym głosem. Ten głos bywa pewny siebie, prowokujący i bezkompromisowy, ale słychać w nim również doświadczenie porażek, wątpliwości i życiowych konsekwencji podejmowanych decyzji.

W książce jest miejsce na sukcesy, miłości, relacje rodzinne i życie artysty, które niemal zawsze kręci się wokół muzyki. Urbaniak opowiada także o uzależnieniu i jego skutkach. Z opowieści wyłania się twórca przekonany o własnej wyjątkowości, mocno skupiony na rozwoju i realizowaniu kolejnych ambicji.

To właśnie ten aspekt może podczas lektury najbardziej uwierać. Kobiety obecne w życiu muzyka, w tym matka, żona Urszula Dudziak i późniejsze partnerki, często pojawiają się jako osoby wspierające jego drogę oraz pomagające mu funkcjonować na co dzień. Autor nie dopisuje do tego gotowej oceny. Czytelnik sam musi zdecydować, gdzie kończy się artystyczna niezależność, a zaczyna egoizm.

Dzięki temu książka nie jest wyłącznie historią kariery. Staje się opowieścią o wolności, sukcesie i marzeniach, które potrafią wymagać ofiar także od najbliższych. 🎷

Po tej lekturze muzyka Urbaniaka brzmi jeszcze inaczej

Rozmowa wokół książki pokazała, że wielka kariera nie zawsze daje się opowiedzieć w prosty sposób. Droga polskiego artysty na światowe sceny prowadziła przez odwagę, konsekwencję i nieustanne poszukiwanie własnego języka. W czasach, gdy wyjazd za ocean był dla wielu osób niemal nieosiągalnym marzeniem, Urbaniak zdołał zbudować pozycję rozpoznawalną daleko poza Polską.

Nie wszystkie jego poglądy muszą spotkać się z akceptacją. Momentami można też poczuć niedosyt, bo niektóre historie aż proszą się o dodatkowe pytania i szerszy komentarz prowadzącego wywiad. Mimo to Michaś wciąga. Ma tempo, energię i charakter, których trudno szukać w klasycznie uporządkowanych biografiach.

Po zamknięciu książki zostaje ochota, by sięgnąć po nagrania Michała Urbaniaka i skonfrontować własne wrażenia z muzyką artysty. To chyba najlepszy dowód, że opowieść zadziałała - nie tylko przy stole Dyskusyjnego Klubu Książki, lecz także po zakończeniu spotkania. 🎶

na podstawie: Biblioteka Przemyśl.